Wstęp – ważna rekomendacja

Na samym początku należy to jasno powiedzieć: zdecydowanie rekomendowanym rozwiązaniem jest korzystanie ze sprzętu, który spełnia wszystkie oficjalne wymagania Microsoft dla systemu Windows 11. Tylko taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów technicznych, zapewnia pełne wsparcie producenta oraz maksymalny poziom bezpieczeństwa i stabilności.
Z drugiej strony, z perspektywy bezpieczeństwa informatycznego, kluczowe znaczenie ma korzystanie z systemu operacyjnego, który otrzymuje bieżące aktualizacje zabezpieczeń. W określonych scenariuszach – starsze, ale nadal sprawne urządzenia, środowiska testowe, edukacyjne lub tymczasowe – pojawia się pytanie o możliwość uruchomienia Windows 11 mimo braku TPM 2.0 czy niewspieranego procesora.
Ten poradnik powstał wyłącznie w celach edukacyjnych.
Docelowa wymiana sprzętu na w pełni wspierany pozostaje konieczna i nieunikniona.

Oficjalne źródła – tylko od producenta

Proces instalacji należy rozpocząć od przygotowania nośnika USB (pendrive) z najnowszą wersją systemu Windows 11.

W moim przypadku świadomie wybrałem Windows 11 w wersji 25H2 – jest to stabilna edycja, z której korzystam na co dzień, a dodatkowo będzie ona wspierana przez długi okres.

Nie rekomenduję pobierania obrazów ISO ani instalatorów z innych źródeł niż oficjalna strona Microsoft.

Strona producenta: https://www.microsoft.com/pl-pl/software-download/windows11

Za jej pomocą możesz:
– pobrać oficjalny obraz ISO
– pobrać narzędzie Media Creation Tool,
– utworzyć bootowalny pendrive USB,

Przygotowanie do instalacji

Tworzymy bootowalny pendrive z Windows 11.Wchodzimy do BIOS/UEFI i upewniamy się, że Secure Boot jest aktywny (jeśli sprzęt na to pozwala). Uruchamiamy komputer z przygotowanego nośnika USB.

Modyfikacja rejestru podczas instalacji

Na pierwszym ekranie instalatora Windows wykonujemy następujące kroki:

1. Uruchomienie powłoki
   Naciskamy kombinację klawiszy:
   SHIFT + F10

Otworzy się czarne okno wiersza polecenia.

2. Uruchomienie Edytora Rejestru
   Wpisujemy:
   regedit

i zatwierdzamy Enterem.

Ominięcie kontroli TPM, Secure Boot i RAM
Przechodzimy do klucza:
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\Setup

Tworzymy nowy klucz:

LabConfig

W nowo utworzonym kluczu dodajemy wartości typu DWORD (32-bit):

Nazwa wpisuWartośćBypassTPMCheck1BypassSecureBootCheck1BypassRAMCheck1

Modyfikacja MoSetup – zgodność sprzętowa
Przechodzimy do klucza:
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\Setup\MoSetup

Tworzymy nowy klucz:

PCHC

W nim dodajemy wartość DWORD (32-bit):

Nazwa wpisuWartośćUpgradeEligibility1

Kontynuacja instalacji
Po wykonaniu powyższych kroków:

Zamykamy Edytor Rejestru,
Zamykamy okno wiersza polecenia,
Kontynuujemy instalację Windows 11 w standardowy sposób.

✔️ Metoda sprawdzona w praktyce – na dzień dzisiejszy działa poprawnie.

Dostęp do aktualizacji – kluczowy krok końcowy
Po zakończeniu instalacji oraz pierwszym zalogowaniu się do systemu, warto wykonać jeszcze jedną modyfikację.
Przechodzimy do klucza:
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft

Dodajemy wartość typu DWORD (32-bit):

Nazwa wpisuWartośćAllowUpgradesWithUnsupportedTPMOrCPU1
Ten wpis zwiększa szansę na dalsze otrzymywanie aktualizacji funkcjonalnych i zabezpieczeń, mimo niewspieranego sprzętu.Na pierwszym ekranie instalatora Windows wykonujemy następujące kroki:

1. Uruchomienie powłoki
   Naciskamy kombinację klawiszy:
   SHIFT + F10

Otworzy się czarne okno wiersza polecenia.

2. Uruchomienie Edytora Rejestru
   Wpisujemy:
   regedit

i zatwierdzamy Enterem.

Ominięcie kontroli TPM, Secure Boot i RAM
Przechodzimy do klucza: HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\Setup

Tworzymy nowy klucz: LabConfig

W nowo utworzonym kluczu dodajemy wartości typu DWORD (32-bit): BypassTPMCheck1BypassSecureBootCheck1BypassRAMCheck o wartości 1

Modyfikacja MoSetup – zgodność sprzętowa
Przechodzimy do klucza:
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\Setup\MoSetup

Tworzymy nowy klucz: PCHC

W nim dodajemy wartość DWORD (32-bit): UpgradeEligibility 1

Kontynuacja instalacji
Po wykonaniu powyższych kroków:

Zamykamy Edytor Rejestru,
Zamykamy okno wiersza polecenia,
Kontynuujemy instalację Windows 11 w standardowy sposób.

Metoda sprawdzona w praktyce – na dzień dzisiejszy działa poprawnie.

Dostęp do aktualizacji – kluczowy krok końcowy
Po zakończeniu instalacji oraz pierwszym zalogowaniu się do systemu, warto wykonać jeszcze jedną modyfikację.
Przechodzimy do klucza: HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft

Dodajemy wartość typu DWORD (32-bit): AllowUpgradesWithUnsupportedTPMOrCPU o wartości 1
Ten wpis zwiększa szansę na dalsze otrzymywanie aktualizacji funkcjonalnych i zabezpieczeń, mimo niewspieranego sprzętu.

Podsumowanie

• Instalacja Windows 11 na niewspieranym sprzęcie jest możliwa
• Nie jest to rozwiązanie rekomendowane długoterminowo
• Aktualizacje bezpieczeństwa są dziś ważniejsze niż kiedykolwiek
• Poradnik ma charakter edukacyjny
• Wymiana sprzętu na zgodny z wymaganiami Microsoft pozostaje najlepszą decyzją

Jeżeli traktujesz to rozwiązanie jako tymczasowe – ten poradnik może okazać się pomocny. Jeśli planujesz stabilne i bezpieczne środowisko na lata – postaw na sprzęt w pełni wspierany.